Uskoro nova knjiga u izdanju Centra
Nakon knjigā »Jezik negativne ontologije« i »Nebeska odiseja i arhajska bit«, narednih dana će u našem izdanju biti objavljena još jedna knjiga Envera Kazaza o stvaralaštvu Amira Brke, čiji je naslov »Društvena jeza i metafizička praznina«. Urednik knjige je Muhidin Džanko, recenzenti su Ljiljana Šop i Ivan Milenković, a profesor Kazaz u uvodu piše i slijedeće:
“Interpretacije, ogledi, eseji i recenzije sabrani u ovu knjigu nastajali su u posljednjih desetak godina. Brkino književno stvaranje pratim od njegovog početka do danas. U knjizi »Jezik negativne ontologije« (2016) sabrani su eseji o Brkinom pjesničkom i proznom opusu, s akcentom na izbor poezije naslovljen »Dovoljno za radost« (2010). Taj izbor sačinio sam za kanonsku ediciju Bošnjačka književnost u 100 knjiga, koja je osmišljena u tadašnjem kulturnom društvu Preporod. Posljednji tekst u »Jeziku negativne ontologije« napisan je 2016. godine. Ova knjiga započinje podužim esejem ‘Subverzivni potencijal Brkine poetske slike’ pisanim upravo te godine, a moje praćenje poezije ovog pjesnika završava se esejem o njegovoj knjizi »Akcidentalne sintagme« objavljenoj 2025. godine. Centralno mjesto u knjizi zauzimaju interpretacije pojedinih soneta iz knjige »Nebeski nomad« (2019), jedne od najboljih pjesničkih knjiga južnoslavenskog govornog područja. A to znači da je Brka postao i kanonski pjesnik policentričnog jezika koji se govori u Bosni i Hercegovini, Srbiji, Hrvatskoj i Crnoj Gori. Pisati o takvom pjesniku istinsko je zadovoljstvo, a interpretacije poezije i eseje smataram vrhuncem u žanrovskom poretku književnokritičke misli. Nemjerljiv je estetski užitak koji dolazi u čitanju Brkinih pjesama, a da li se nešto od njega prelilo u ove eseje, interpretacije i recenzije – neka prosuđuju eventualni čitatelji.
Drugi dio posvećen je naučnom radu Amira Brke, u kojem se izdvajaju dvije vrhunske knjige: »Nisim Albahari, tragični revolucionar« i »Kenotaf za ubijene tešanjske Rome«. Kao naučnik, Brka plijeni svojom erudicijom i vještinom upotrebe ovog tipa diskursa. Ali, vještina je tek uvod u nešto drugo – etiku naučnog pisma. Ističem to s posebnim divljenjem, jer ove dvije knjige spadaju u vrhunce ovdašnje historiografije.”
